Γιατί απορρίφθηκε το 60% των αιτήσεων για την επιστρεπτέα προκαταβολή 6

Μεγάλο ξεκαθάρισμα στην επιστρεπτέα προκαταβολή 6, με περίπου το 60% από τις 721.396 αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος να απορρίπτονται λόγω μη εκπλήρωσης των κριτηρίων, δηλαδή της ελάχιστης μείωσης κατά 20% του ελάχιστου τζίρου των 200 ευρώ για την περίοδο αναφοράς ή του κριτηρίου για μη αύξηση των εσόδων το 2020 σε σύγκριση με το 2019.

Ειδικότερα, απορριπτέες ήταν 435.215 αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος, ενώ επιλέξιμες για ενίσχυση κρίθηκαν 286.181 επιχειρήσεις, οι οποίες θα μπορούν από σήμερα μέχρι και τις 16 Μαρτίου να κάνουν την αίτηση αποδοχής στην πλατφόρμα mybussinessupport της ΑΑΔΕ ώστε να αρχίζουν να πιστώνονται από τις επόμενες ημέρες οι ενισχύσεις στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων. Συνολικά, το ποσό που θα διατεθεί σε αυτόν τον κύκλο επιστρεπτέας προκαταβολής θα φτάσει τα 550 εκατ. ευρώ και το 50% των ενισχύσεων θα αποτελεί καθαρή επιδότηση, η οποία θα είναι ακατάσχετη και αφορολόγητη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, οι 435.215 αιτήσεις απορρίφθηκαν επειδή:

• 138.461 επιχειρήσεις παρουσιάζουν αύξηση τζίρου τον Ιανουάριο του 2021, σε σύγκριση με τον τζίρο αναφοράς (τζίρο Ιανουαρίου 2020).
• 175.855 παρουσιάζουν πτώση τζίρου μικρότερη του 20% τον Ιανουάριο του 2021, σε σύγκριση με τον τζίρο αναφοράς.
• 188.804 επιχειρήσεις δεν έχουν ελάχιστο τζίρο αναφοράς 200 ευρώ. Από αυτές, 21.530 έχουν αύξηση τζίρου τον Ιανουάριο του 2021 και 124.260 επιχειρήσεις έχουν πτώση τζίρου μικρότερη από 20% τον Ιανουάριο του 2021, σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2020.
• 194.950 επιχειρήσεις που έκαναν έναρξη πριν από το 2018 εμφανίζουν αύξηση τζίρου το 2020, σε σχέση με το 2019. Από αυτές, 54.796 έχουν αύξηση τζίρου και τον Ιανουάριο του 2021, 45.838 έχουν πτώση τζίρου μικρότερη από 20% τον Ιανουάριο του 2021 και 46.087 δεν έχουν ελάχιστο τζίρο αναφοράς 200 ευρώ. Αυτό το τελευταίο κριτήριο ήταν που ξεκαθάρισε και το τοπίο αυτού του κύκλου αφού κάποιοι φρόντισαν να εμφανιστούν ως «πληττόμενοι» τον Ιανουάριο ώστε να γίνουν δικαιούχοι της ενίσχυσης. Επειδή όμως το υπουργείο Οικονομικών είχε εντοπίσει πολλές τέτοιες περιπτώσεις στους προηγούμενους κύκλους της επιστρεπτέας προκαταβολής έλαβε τα μέτρα του και πρόσθεσε τον όρο αυτόν, ο οποίος θα ισχύει και για την επιστρεπτέα προκαταβολή 7 που θα γίνει τον Απρίλιο.

Υπενθυμίζεται ότι και σε αυτόν τον κύκλο επιστρεπτέας υπάρχει το κριτήριο διασφάλισης των θέσεων εργασίας. Συγκεκριμένα, η επιχείρηση υποχρεούται να διατηρήσει από την 1η Ιανουαρίου 2020 έως την 31η Μαρτίου 2021 το επίπεδο απασχόλησης που είχε κατά την 1η Ιανουαρίου 2021, βάσει των στοιχείων του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ». Σε περίπτωση που το επίπεδο απασχόλησης που είχε η επιχείρηση κατά την 1η Ιανουαρίου 2021 είναι υψηλότερο από αυτό που είχε κατά την 1η Μαρτίου 2020, βάσει των στοιχείων του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», η επιχείρηση υποχρεούται να διατηρήσει από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως την 31η Μαρτίου 2021 το επίπεδο απασχόλησης που είχε κατά την 1η Μαρτίου 2020.

Περιορισμένοι πόροι

Στο θέμα αναφέρθηκε χθες και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Θόδωρος Σκυλακάκης, ο οποίος παραδέχθηκε ότι και στο μέτρο της επιστρεπτέας προκαταβολής, αλλά και σε άλλα μέτρα στήριξης όπως π.χ. τις αναστολές συμβάσεων εργασίας, υπήρχαν πολλές περιπτώσεις που ενισχύθηκαν επιχειρήσεις χωρίς να πληρούν τα κριτήρια.

Ωστόσο δικαιολόγησε την κατάσταση τονίζοντας ότι οι ανάγκες ήταν μεγάλες και αν δεν υπήρχαν πολύ αυστηρά κριτήρια, μπορούσαν να γίνουν αδικίες προς την αντίθετη κατεύθυνση. Να χάσουν, δηλαδή, το δικαίωμα ενίσχυσης επιχειρήσεις που είχαν πραγματική ανάγκη. «Θα ήταν σαν ένα σπίτι να είχε πιάσει φωτιά και θα το αφήναμε να καεί επειδή δεν θα μπορούσαμε να βρούμε τον κουβά για να βάλουμε νερό και να το σβήσουμε», είπε χαρακτηριστικά.

Τόνισε, πάντως, ότι λόγω και της παράτασης των lockdown, από εδώ και στο εξής οι ενισχύσεις θα πρέπει να είναι καλά στοχευμένες και πολύ προσεκτικές για να μπούμε σε περιπέτειες.

Επανέλαβε επίσης ότι η συνέχιση του lockdown κοστίζει σημαντικά στην οικονομία. Μάλιστα, ενδεικτικά είπε ότι η αναστολή λειτουργίας του λιανεμπορίου στις κόκκινες περιοχές κοστίζει κάθε εβδομάδα περίπου 200 εκατ. ευρώ, ποσό που περιλαμβάνει και τα πρόσθετα μέτρα στήριξης, αλλά και την απώλεια δημοσίων εσόδων.