ΑΔΕΔΥ κατά Μαρινάκη για το επίδομα ανεργίας: «Δεν είναι δώρο του κράτους – Χρηματοδοτείται από τις εισφορές των εργαζομένων»

Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η δήλωση του Παύλου Μαρινάκη ότι πρέπει να μειωθεί το διάστημα κατά το οποίο ένας εργαζόμενος που απολύθηκε, θα δικαιούται να λαμβάνει επίδομα ανεργίας, λέγοντας μάλιστα ότι θα έπρεπε να είναι το πολύ δύο μήνες.

Ανακοίνωση κατά του κυβερνητικού εκπροσώπου εξέδωσε και η ΑΔΕΔΥ, στην οποία σημειώνει ότι:

«Το επίδομα ανεργίας δεν είναι “δώρο” του κράτους. Χρηματοδοτείται κυρίως από τις εισφορές των εργαζομένων».

«Η ανεργία δεν είναι επιλογή. Δεν είναι ατομική ευθύνη. Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τιμωρία», σημειώνεται από την ΑΔΕΔΥ.

«Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη δημόσια τοποθέτηση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της χορήγησης επιδόματος ανεργίας για διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τους δύο μήνες.

Η δήλωση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή προσωπική άποψη.

Έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά πολιτικών επιλογών που στοχεύουν στην παραπέρα μεταφορά πόρων στους επιχειρηματικούς ομίλους και τη μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα εργοδοσίας», συμπληρώνουν στην συνέχεια.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη δημόσια τοποθέτηση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της χορήγησης επιδόματος ανεργίας για διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τους δύο μήνες.

Η δήλωση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή προσωπική άποψη. Έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά πολιτικών επιλογών που στοχεύουν στην παραπέρα μεταφορά πόρων στους επιχειρηματικούς ομίλους και τη μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα εργοδοσίας.

Η ανεργία δεν είναι επιλογή. Δεν είναι ατομική ευθύνη. Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τιμωρία.

Η μείωση του χρόνου επιδότησης στους δύο μήνες θα στερούσε από χιλιάδες ανέργους το στοιχειώδες δίχτυ οικονομικής προστασίας που χρειάζονται μέχρι να βρουν ξανά εργασία.

Θα δημιουργούσε, παράλληλα, τεράστια πίεση στους ανέργους να αποδέχονται οποιαδήποτε εργασία, με οποιονδήποτε μισθό και με οποιουσδήποτε όρους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους.

Και αυτό δεν αφορά μόνο τους ανέργους. Αφορά το σύνολο των εργαζομένων.

Όσο περισσότερο αποδυναμώνεται η προστασία του ανέργου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση προς τον εργαζόμενο να αποδέχεται χαμηλότερους μισθούς, χειρότερους όρους εργασίας και μεγαλύτερη εργοδοτική αυθαιρεσία.

Η αποδυνάμωση του επιδόματος ανεργίας, επομένως, δεν αποτελεί πολιτική ενίσχυσης της εργασίας.

Αποτελεί μηχανισμό πίεσης προς την εργασία προς τα κάτω.

Η προπληρωμένη κάρτα, οι αυστηρότεροι όροι και περιορισμοί, οι ποινές και οι διαγραφές από το μητρώο της ΔΥΠΑ, που έχουν οδηγήσει στο να παίρνει επίδομα ανεργίας ένα πολύ μικρό ποσοστό των ανέργων και συνολικά η λογική της ολοένα και μικρότερης κρατικής ευθύνης απέναντι στους ανέργους συνθέτουν μια πολιτική που απομακρύνεται συνεχώς από την ουσιαστική κοινωνική προστασία.

Την ίδια στιγμή, δεν πρέπει να ξεχνάμε μια κρίσιμη πραγματικότητα:

Το επίδομα ανεργίας δεν είναι «δώρο» του κράτους. Χρηματοδοτείται κυρίως από τις εισφορές των εργαζομένων και αποτελεί δικαίωμα που συνδέεται άμεσα με την εργασία και την κοινωνική ασφάλιση.

Δεν μπορεί, λοιπόν, να παρουσιάζεται ως δημοσιονομικό βάρος που πρέπει να περιοριστεί σε δύο μήνες.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ λέει ξεκάθαρα:

• Όχι στο παραπέρα χτύπημα της κοινωνικής προστασίας.
• Όχι στην τιμωρία των ανέργων.
• Όχι στη μετατροπή της ανεργίας σε μηχανισμό εκβιασμού των εργαζομένων.

Διεκδικούμε:

• Αξιοπρεπές και επαρκές επίδομα ανεργίας για όσο διαρκεί η ανεργία, σε όλους τους ανέργους.
• Ουσιαστική προστασία των ανέργων και των οικογενειών τους.
• Αξιοπρεπείς μισθούς και σταθερές θέσεις εργασίας.
• Προγράμματα εργασίας με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους και τους ανέργους να αντιδράσουν αποφασιστικά απέναντι σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της κοινωνικής προστασίας.

Δεν θα δεχθούμε μια κοινωνία όπου ο άνεργος έχει δύο μήνες προστασίας και μετά αφήνεται μόνος απέναντι στην ανάγκη.

Το επίδομα ανεργίας είναι δικαίωμα.

Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η ανεργία σε εργαλείο συμπίεσης των μισθών και των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων.