«Υπόθεση – ιδιωτικοποίηση του νερού: Η κυβέρνηση μετατρέπει το δημόσιο σε εγγυητή των συμφερόντων του εκάστοτε ιδιώτη»

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ, εξαιτίας των διαδικασιών που έχει ξεκινήσει η Κυβέρνηση ανοίγοντας το δρόμο σε ιδιώτες για την διαχείριση αποθεμάτων πόσιμου νερού, ο βουλευτής Ηρακλείου ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Βαρδάκης, μετά και την κοινοβουλευτική αναφορά του στις 11 Ιουνίου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Άλλο ένα προεκλογικό γραμμάτιο προσπαθεί να ξεπληρώσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μεθοδεύοντας το ξεπούλημα του πιο σημαντικού κοινωνικού αγαθού, του νερού.

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Η Κυβέρνηση ωστόσο επιλέγει να το καταστήσει εμπορικό προϊόν, μεθοδεύοντας την ιδιωτικοποίηση κερδοφόρων δημόσιων-δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης, αρχικά με σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, η οποία τελικά θα καταστεί ασύμφορη και σε βάρος των χρηστών.

Ήδη από το 2013, έγιναν συζητήσεις και απόπειρες ιδιωτικοποίησης ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, από τους ίδιους τους σημερινούς κυβερνώντες. Η κοινωνία αντέδρασε σθεναρά τότε. Ιδίως στην περίπτωση της ΕΥΑΘ, θυμόμαστε όλοι τόσο την κίνηση «S.O.S.τε το νερό» όσο και το δημοψήφισμα στη Θεσσαλονίκη, το Μάιο του 2014, όταν οι δημότες ψήφισαν κατά 98% κατά της ιδιωτικοποίησης.

Στο σήμερα, το κλίμα υπέρ της ιδιωτικοποίησης καλλιεργείται ήδη από το Σεπτέμβριο του 2019 με «προσανατολισμένες» δηλώσεις όπως «το νερό είναι φθηνό».

Όμως πρέπει να έχουμε κατά νου τα παραδείγματα από το διεθνές περιβάλλον, όπου υπήρξαν ιδιωτικοποιήσεις. Στο Βουκουρέστι η υπηρεσία ύδρευσης ιδιωτικοποιήθηκε το 2000 και η τιμή του νερού έχει 12πλασιαστεί έως και σήμερα.

Στην περίπτωση του Βερολίνου η σύμβαση παραχώρησης ΣΔΙΤ κρατήθηκε μυστική και περιλάμβανε έγγραφα εγγύησης μεγάλου κέρδους για τις ιδιωτικές εταιρίες. Το 2012 το γραφείο Ανταγωνισμού Γερμανίας απεφάνθη ότι η σύμβαση παραβιάζει το γερμανικό δίκαιο περί ανταγωνισμού και η εταιρία αναγκάστηκε σε μείωση τιμών 19%.

Στην περίπτωση της Γαλλίας., η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στις επενδύσεις ανέρχεται μόνο στο 12%.

Πέρα όμως από το κόστος, το πιο σημαντικό ίσως είναι ότι η υψηλή ποιότητα του πόσιμου νερού που διασφαλιζόταν πλήρως στην Ελλάδα, δεν θα θεωρείται πλέον δεδομένη.

Η κυβέρνηση λοιπόν στοχεύει στη διάλυση της κερδοφορίας της ΕΥΔΑΠ προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων,  με επισφάλεια στον έλεγχο των διαδικασιών υδροληψίας και πιθανότατα αύξηση του κόστους για τους χρήστες, μετατρέποντας το δημόσιο σε εγγυητή των συμφερόντων του εκάστοτε ιδιώτη, χωρίς κανένα διαφαινόμενο όφελος για τους δημότες!

Αποσύρετε τώρα τους κατάπτυστους διαγωνισμούς κ. Μητσοτάκη. Το νερό είναι και θα παραμείνει κοινωνικό αγαθό.»