Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για Γ.Μαζωνάκη: Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού – Στάθηκε πάντα ανώνυμα και σιωπηλά σε όσους είχαν ανάγκη

«Συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη, υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες» δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος

«Ο Γιώργος είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή και ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις […] Ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι -γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι- ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως» σημείωσε ο κ. Ιερώνυμος μιλώντας για την προσωπική επαφή που ο σπουδαίος λαΐκός τραγουδιστής είχε αναπτύξει μαζί του. Ο αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε σε «αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης» του Γιώργου Μαζωνάκη που «στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση».

Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση του Αρχιεπισκόπου

«Με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχα προσωπική γνωριμία και επαφή. Ήταν πολλές οι συναντήσεις μας και αξιοσημείωτες οι συζητήσεις μας μακριά από τα φώτα και τον θόρυβο της δημοσιότητας.

Ο Γιώργος είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή και ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις.

Υπηρέτησε το ελληνικό τραγούδι με αγάπη, πάθος και συνέπεια για περισσότερα από τριάντα χρόνια και κατάφερε, με το ταλέντο που του χάρισε απλόχερα ο Θεός και με την αυθεντικότητά του, να κερδίσει το κοινό, πέρα από διακρίσεις και τάξεις και να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη του λαού μας.

Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι -γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι- ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως.

Στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση και χωρίς να μετατρέπει αυτή την ανάγκη του άλλου σε αφορμή προσωπικής προβολής. Με αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης ως άνθρωπος.

Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες.

Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές της Οικογένειάς του, των ανθρώπων που τον αγάπησαν και των συνεργατών του.

Και εύχομαι ο Θεός της αγάπης και του ελέους, που τα πάντα γνωρίζει και βλέπει, να αναπαύσει την ψυχή του και να χαρίζει στους οικείους του δύναμη και παρηγοριά.

Αιώνια του η μνήμη».