Ραγδαία η πτώση της ζήτησης και των τιμών στο λεμόνι, με τους παραγωγούς να αγανακτούν. Παρότι οι πρώτες κοπές άρχισαν με τιμές πάνω από 50 λεπτά το κιλό, εν συνεχεία, όπως καταγγέλλουν οι παραγωγοί και οι σύλλογοί τους, η αγορά επηρεάστηκε από το εισαγόμενο λεμόνι.
Καμπανάκι κινδύνου για το μέλλον του προϊόντος, της καλλιέργειας, αλλά και των παραγωγών που έχουν επενδύσει σε αυτήν, κρούει ο κ. Κώστας Δεληγιάννης, παραγωγός από την περιοχή της Αιγιαλείας. Όπως αναφέρει η χρονιά είναι όψιμη λόγω του αλλοπρόσαλλου καιρού, τώρα κόβονται Ιντερντονάτο και ακολουθούν μετά τα Μαγληνό. Σύμφωνα με τον κ. Δεληγιάννη που πιάνει κάθε χρόνο μια παραγωγή της τάξης των 100 τόνων, η κατάσταση είναι δραματική στην αγορά, ζήτηση δεν υπάρχει, τα συσκευαστήρια ζητάνε προϊόν λιγότερο και οι παραγγελίες είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Όπως σημειώνει, για όλα αυτά φταίει το τούρκικο λεμόνι, που εισάγεται αθρόα στην χώρα μας σε εξευτελιστικές τιμές, αλλά και το κράτος που δεν διασφαλίζει ότι δεν γίνονται ελληνοποιήσεις, με αποτέλεσμα ο κόπος των ντόπιων παραγωγών να πηγαίνει… χαμένος.
Είναι ενδεικτικό, λέει ο κ. Δεληγιάννης ότι οι κοπές ξεκίνησαν από τα 60 λεπτά τιμή παραγωγού στις 15 Σεπτεμβρίου, αλλά έκτοτε κατρακυλά η τιμή, με αποτέλεσμα σήμερα να μην ξεπερνά τα 25-30 λεπτά το κιλό. Η λαχαναγορά πουλάει λεμόνι στα μανάβικα μόλις προς 45 λεπτά το κιλό. Όπως αναφέρει καταλήγοντας ο κ. Δεληγιάννης υπό αυτές τις συνθήκες η καλλιέργεια βαίνει προς εγκατάλειψη στην χώρα μας.
Σε σοβαρές καταγγελίες για την κατάσταση στην αγορά έχει προχωρήσει και ο Ανεξάρτητος Αγροτικός Σύλλογος Αιγιαλείας, κάνοντας λόγο για καθηλωμένη έως ανύπαρκτη ζήτηση, κάτι που αποδίδεται στον ανταγωνισμό από την ανεξέλεγκτη είσοδο λεμονιών από άλλες χώρες στην εγχώρια αγορά. Ενώ λοιπόν οι λεμονοπαραγωγοί προσδοκούσαν σε ικανοποιητικό εισόδημα από την καλλιέργεια, που φέτος είναι καλής ποιότητας αν και μειωμένης σχετικά παραγωγής, τα έως τώρα δεδομένα για τη διάθεση της εγχώριας παραγωγής είναι απογοητευτικά. Οι έμποροι έχουν σταματήσει να αγοράζουν το προϊόν και οι συνεταιρισμοί δεν έχουν πού να το διοχετεύσουν, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να μην αποφασίζουν να προχωρήσουν στη συλλογή τους, διότι η αγορά είναι γεμάτη λεμόνια τρίτων χωρών όπως Νοτίου Αφρικής, Αργεντινής και Τουρκίας, επισημαίνουν από τον εν λόγω σύλλογο.
Ο κ. Κώστας Πάππας από το Κιάτο, από τους μεγάλους παραγωγούς της περιοχής αναφέρει πως η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη για τον Έλληνα παραγωγό, με μείωση του όγκου παραγωγής λόγω και της ξηρασίας, προβλήματα από έξαρση του τετράνυχου και εξευτελιστικές τιμές της τάξης των 35 λεπτών το κιλό. Όπως αναφέρει ο κ. Πάππας, η αγορά έχει πλημμυρίσει από λεμόνι εισαγωγής, κυρίως τούρκικο, με αποτέλεσμα να μένει στα αζήτητα το ντόπιο, παρότι ελάχιστο. Ο ίδιος κάνει λόγο και για δυσκολίες όσον αφορά στην παραγωγική διαδικασία, που έχουν να κάνουν κυρίως με το γεγονός ότι οι περισσότερες γεωτρήσεις στέρεψαν, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επαρκής άρδευση για πολλά κτήματα. Σχετικά καλή παραγωγή για να μαζευτεί πιο μετά έχουν κτήματα με δυνατότητα ποτίσματος όλη την περίοδο, λέει καταλήγοντας ο κ. Πάππας.
Ο κ. Λευτέρης Ντουντουνάκης, τέλος, παραγωγός από την περιοχή των Χανίων δήλωσε ότι η τωρινή περίοδος για το λεμόνι στην Κρήτη είναι σχεδόν… νεκρή με τις όποιες κοπές γίνονται να αφορούν κάλυψη ιδίων αναγκών. Πιο μαζικά θα γίνουν κοπές το επόμενο διάστημα, ώστε να καλυφθεί η υψηλή ζήτηση της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Σύμφωνα με τον ίδιο όσα κόπηκαν, κυρίως δίφορα, έφυγαν με τιμή παραγωγού γύρω στα 80 λεπτά το κιλό. Σύμφωνα με τον κ. Ντουντουνάκη, στην Κρήτη, δεν υπάρχουν πάνω από 2.000 στρέμματα με λεμόνια, με αποτέλεσμα το προϊόν να φεύγει εύκολα και να μην υπάρχει πρόβλημα διάθεσης. Ο ίδιος σημειώνει βέβαια πως όλα τα κόστη για τον παραγωγό έχουν αυξηθεί.
