Μάλιστα, όπως τονίζει ο κ. Κόλλιας, το αίτημα για ενίσχυση της Οικονομικής εκπαίδευσης δεν είναι στενά κλαδικό, όπως κάποιος μπορεί να συμπεράνει από μία πρώτη ανάγνωση, αλλά ενισχύεται από τρία βασικά στοιχεία:
Πρώτον, ότι «η Ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή μιας Εθνικής Στρατηγικής για τον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό είναι ένας από τους αποτελεσματικότερους τρόπους για την αύξηση των χρηματοοικονομικών γνώσεων των πολιτών στη χώρα μας» (με βάση και το δελτίο τύπου που αναρτήθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών στις 4 Δεκεμβρίου 2021).
Δεύτερον, ο αριθμός των μαθητών, που φοιτούν στο Ελληνικό Γενικό Λύκειο και έρχονται σε επαφή με τα οικονομικά είναι ένας στους τρεις, δηλαδή μόνο όσοι ακολουθούν την κατεύθυνση «Οικονομίας & Πληροφορικής». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δύο στους τρεις απόφοιτους δεν έρχονται ποτέ σε επαφή με την οικονομική επιστήμη, γεγονός που συνεπάγεται δυσμενείς επιπτώσεις τόσο για την προσωπική τους οικονομική συμπεριφορά, όσο και την κοινωνική ευημερία.
Τρίτον, οι μαθητές, που λαμβάνουν μέρος στις Πανελλαδικές εξετάσεις δεν εξετάζονται επί ίσοις όροις. Συγκεκριμένα, το μόνο επιστημονικό αντικείμενο που δεν έχει συνέχεια από την Β’ προς την Γ’ λυκείου είναι τα οικονομικά. Το γεγονός αυτό δεν βοηθά τους μαθητές ούτε να επιλέξουν ορθολογικότερα κατεύθυνση σπουδών, αλλά ούτε τους δίνεται η δυνατότητα να εμβαθύνουν στην Οικονομική Επιστήμη και να σημειώσουν υψηλότερες επιδόσεις στις εξετάσεις.
