«Η διακονία του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Βαρθολομαίου χαρακτηρίζεται από την απόλυτη αφοσίωσή του στην Εκκλησία, τη βαθιά προσήλωσή του στους ιερούς κανόνες και το υψηλό ήθος, σε αντίθεση με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες του θρησκευτικού κόσμου, οι οποίες μπορεί να επιδιώκουν την κοσμική εξουσία, την πρόσκαιρη δόξα και το οικονομικό όφελος». Αυτήν την επισήμανση έκανε ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος δίνοντας την ευλογία του για τις εργασίες του διεπιστημονικού συμποσίου με την ευκαιρία συμπλήρωσης 35 ετών διακονίας του παναγιώτατου ως Οικουμενικού Πατριάρχη, που διοργάνωσε το Οικουμενικό Ινστιτούτο Χάφινγκτον της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού στη Βοστόνη, σε συνεργασία με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής και τους Άρχοντες Οφφικιάλιους της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής μίλησε για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο με τον σεβασμό και με την αγάπη ενός πνευματικού τέκνου προς τον εν Χριστώ πατέρα του και τόνισε ότι αυτός ο δεσμός αφοσίωσης, υϊκής αφοσίωσης, που διαρκεί περισσότερα από 25 χρόνια, στήριξε και ενέπνευσε ολόκληρη την εκκλησιαστική πορεία του ως διακόνου, ιερέα, ιεράρχη και εξάρχου του Οικουμενικού Θρόνου.
Στο συμπόσιο, διακεκριμένοι ομιλητές ανέδειξαν τις εκκλησιαστικές, κοινωνικές και ποιμαντικές πτυχές της διακονίας του Οικουμενικού Πατριάρχη ως πρώτου μεταξύ ίσων και ποιμένα της ανά τον κόσμο Ορθοδοξίας. Την έναρξη του συμποσίου κήρυξε ο εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου Χάφινγκτον, π. Ιωάννης Χρυσαυγής, εκφράζοντας τον βαθύ προσωπικό θαυμασμό του για τον Πατριάρχη. Ως αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Θρόνου, ο π. Ιωάννης συνεργάζεται στενά με τον παναγιώτατο εδώ και τέσσερις δεκαετίες και έχει επιμεληθεί τρεις τόμους με ομιλίες του, έχει καταγράψει την πορεία της ζωής του και διατελεί σύμβουλός του σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος. Όπως υπογράμμισε ο π. Ιωάννης, «κιόλας από την ενθρόνισή του το 1991 ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανέλαβε αμέσως δράση, με βήμα σταθερό στο παρόν και το βλέμμα στραμμένο πάντοτε στη βασιλεία του Θεού. Αναλογίστηκε το παρελθόν και χάραξε τον δρόμο προς το μέλλον». «Ενώ», όπως συμπλήρωσε, «ελάχιστες εξέχουσες προσωπικότητες έχουν κατορθώσει να κάνουν πράξη με τόση συνέπεια το όραμα που διατύπωσαν από την αρχή της διακονίας τους».
Μάλιστα, στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας του συμποσίου, που επικεντρώθηκε στον τρόπο με τον οποίο ο Πατριάρχης ασκεί την εκκλησιαστική ευθύνη, που συντόνισε ο πρωτοπρεσβύτερος δρ Φίλιππος Ζυμάρης, καθηγητής Λειτουργικής στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού, ο επίσκοπος Δυτικής Αμερικής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Μάξιμος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη κατά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του 2016 στο Κολυμπάρι των Χανίων. Όπως παρατήρησε, «κάθε φορά που οι εργασίες της Συνόδου έφταναν σε σημείο παράλυσης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναζητούσε λύσεις με επίκεντρο το ανθρώπινο πρόσωπο, στηριζόμενος στις διαδικασίες, στην υπομονή και στην πειθώ». Για τον Παναγιώτατο, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία που επιβάλλεται εκ των άνω, αλλά κοινωνία που σφυρηλατείται μέσα από την αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Πριν από το συμπόσιο, ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής είχε τελέσει τον αγιασμό των νέων γραφείων του Οικουμενικού Ινστιτούτου Χάφινγκτον στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού, παρουσία, μεταξύ άλλων, του Μάικλ Χάφινγκτον, ο οποίος πρόκειται να χειροθετηθεί Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και αποτελεί τον μεγαλύτερο ευεργέτη του Ινστιτούτου, καθώς και του Άρχοντος Καντώνη, πρώην προέδρου της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού. Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής εξέφρασε τη βαθιά ευγνωμοσύνη του προς τον κύριο Χάφινγκτον για τη διαχρονική και γενναιόδωρη υποστήριξή του προς το Ινστιτούτο και τη Σχολή, ενώ τον χαρακτήρισε λαμπρό παράδειγμα ανθρώπου που δεν περιορίζεται στην υποστήριξη του οράματος και του έργου της Εκκλησίας με λόγια, αλλά συμβάλλει έμπρακτα στην υλοποίησή τους.
Η εκδήλωση σηματοδότησε, παράλληλα, ένα νέο κεφάλαιο για το Οικουμενικό Ινστιτούτο, καθώς ο κύριος Χάφινγκτον επιβεβαίωσε τη συνέχιση της αρωγής του και υπέγραψε νέα συμφωνία οικονομικής ενίσχυσης με τη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού υποστηρίζοντας περαιτέρω και τη λειτουργία και τις δραστηριότητες του Ινστιτούτου.
