Σοκ σε όλο τον Χριστιανικό κόσμο και στην Ελλάδα έχει προκαλέσει η απόφαση για κλείσιμο της Μονής Σινά και την δήμευση της περιουσίας της από την Αίγυπτο.
Αυτή η απόφαση από την Αίγυπτο να περάσει η Μονή Σινά στο Δημόσιο, να δημευθεί η περιουσία της και να εκδιωχθούν οι μοναχοί αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες και πιο σοβαρές καταπατήσεις θρησκευτικών και ατομικών ελευθεριών τα τελευταία χρόνια.
Η αντίδραση της Ελλάδας ήταν άμεση με το ελληνικό ΥΠΕΞ να τονίζει με νόημα πως «οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Αιγύπτου εργάστηκαν συστηματικά το τελευταίο διάστημα για μία συμφωνία, η οποία θα διασφαλίζει τον ιερό Ελληνορθόδοξο χαρακτήρα της περιοχής. Είμαστε εν αναμονή της αποστολής της απόφασης του αιγυπτιακού δικαστηρίου που εξεδόθη χθες.
Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών επικοινώνησε αμέσως με τον Υπουργό Εξωτερικών της Αιγύπτου και κατέστησε σαφές ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να αποκλίνουμε από την κοινή κατανόηση των δύο πλευρών, η οποία εκφράστηκε από τους ηγέτες των δύο χωρών στο πλαίσιο του πρόσφατου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας στην Αθήνα».
Στο ίδιο μήκος κλίματος και η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη που τόνισε χαρακτηριστικά πως «σχετικά με την Μονή Αγίας Αικατερίνης της Μονής Σινά, ο Έλληνας Πρωθυπουργός παραμένει στην δέσμευση που έλαβε δημοσίως και κατ’ ιδίαν από τον Πρόεδρο της Αιγύπτου κατά τη διάρκεια του ανώτατου συμβουλίου συνεργασίας των δύο χωρών στην Αθήνα για την διατήρηση του λατρευτικού Ελληνορθόδοξου χαρακτήρα της Μονής και αναμένει άμεσα την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας, όπως είχε διαμορφωθεί μεταξύ των μερών.
Όταν γίνει γνωστό το επίσημο και συνολικό περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης και αξιολογηθεί σχετικά, θα υπάρξει επίσημη τοποθέτηση. Από ελληνικής πλευράς δεν αναμένουμε οποιαδήποτε διαφοροποίηση στα συμφωνηθέντα».
Το κλείσιμο της Μονής Σινά προκαλεί έντονη ανησυχία όχι μόνο σε θρησκευτικό επίπεδο, αλλά και σε πολιτιστικό καθώς αποτελεί μιας παγκόσμιας σημασίας ορθόδοξο και πολιτιστικό μνημείο υπό την UNESCO.
Το κλείσιμό της απειλεί την ιστορική συνέχεια μιας μοναστικής παράδοσης σχεδόν 1.500 ετών, ενώ εντείνει φόβους για περιορισμό της χριστιανικής παρουσίας σε αυτή την περιοχή που μέχρι τώρα αντιμετώπιζε ελάχιστα ή λίγα προβλήματα.
Επίσης στέλνει ανησυχητικό μήνυμα προς τις θρησκευτικές μειονότητες στην Αίγυπτο, ενώ δεν αποκλείεται να αποτελεί πολιτικό μοχλό πίεσης προς το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων από πλευρά Καΐρου.
