Προσκεκλημένος στην εκπομπή «Καλύτερα δεν γίνεται» (Τ/Σ Alpha) ήταν το μεσημέρι του Σαββάτου ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης.
Με αφορμή το τραγικό ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου, ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρθηκε στο μεταναστευτικό-προσφυγικό όπου υπογράμμισε ότι «η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει στη σταθερότητα και την ευημερία κρατών της Αφρικής, ώστε να μπορούν αυτοί οι άνθρωποι, που μετακινούνται εξαιτίας των προβλημάτων της κλιματικής αλλαγής ή φοβούμενοι τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η Μπόκο Χαράμ, να πάνε σε μια γειτονική χώρα. Και όχι να δώσουν χιλιάδες ευρώ σε έναν δουλέμπορο και να χάσουν τη ζωή τους είτε στη Σαχάρα είτε στη Μεσόγειο. ‘Αρα, είναι κρίσιμο να δημιουργηθούν νησίδες σταθερότητας εντός της Αφρικής. Δεν αντιμετωπίζεται αλλιώς το πρόβλημα».
Ως προς τον ρόλο και τις ευθύνες της ΕΕ, ο κ. Ανδρουλάκης σημείωσε: «Η Ευρώπη, στο θεσμικό της σκέλος, πρέπει να γίνει πιο δίκαιη. Δεν μπορεί να λες ότι μόνο η χώρα όπου κάποιος καταθέτει αίτηση ασύλου, είναι υπεύθυνη για την απονομή του, άρα η Ελλάδα ή η Ιταλία. Εμείς, ως σοσιαλιστές, προτείνουμε, όταν κάποιος μπαίνει στην Ευρώπη, η αίτηση ασύλου να γίνεται στο σύνολο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις περιπτώσεις που η κρίση είναι θετική, να υπάρχει ένας μόνιμος μηχανισμός μετεγκατάστασης για όλες τις χώρες βάσει κριτηρίων πληθυσμού, οικονομικής κατάστασης, ανεργίας, ώστε να μην υπάρχουν και κοινωνικές εντάσεις».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ χαρακτήρισε κοροϊδία τον πανηγυρισμό της Νέας Δημοκρατίας για την πρόταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με την αναθεώρηση του “Δουβλίνο ΙΙΙ”. «Στο κείμενο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο μηχανισμός μετεγκατάστασης για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφορά 30.000 άτομα, όταν πέρυσι είχαν κατατεθεί 960.000 αιτήσεις. ‘Αρα, η Ευρώπη κάνει τα ελάχιστα σε επίπεδο αλληλεγγύης προς τις πρώτες χώρες εισδοχής. Θέλει, λοιπόν, ένα άλλο μοντέλο διαχείρισης και θεσμικά και γεωπολιτικά» τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Σχετικά με τη συζήτηση περί ενδεχόμενων επιχειρησιακών ευθυνών επανέλαβε πώς «ο αρμόδιος υπουργός να πει ακριβώς ποιες ήταν οι ενέργειες της Ελλάδας από τη στιγμή που ήρθε σε γνώση της κυβέρνησης η συγκεκριμένη επικίνδυνη για τη ζωή αυτών των ανθρώπων κατάσταση ώστε στο εσωτερικό πεδίο της πολιτικής, να μην υπάρχει μία αντιπαράθεση η οποία αδικεί τη χώρα μας, αλλά και να απαντήσουμε στο ερωτήματα που βάζουν διεθνή ΜΜΕ. Πρέπει να ενημερωθούν οι πολίτες από επίσημα χείλη».
Ο Νίκος Ανδρουλάκης εξέφρασε την αγωνία του «να μην διολισθήσει η Ελλάδα στα χέρια της συντήρησης, της ασέβειας των θεσμών. Και αυτό δεν είναι προσωπικό θέμα, είναι θέμα πατριωτικό, είναι θέμα αρχών και αξιών», με αφορμή την υπόθεση των υποκλοπών.
«Θέλω να ξέρει ένα πράγμα ο ελληνικός λαός: Δεν πρόκειται να δεχθώ συμπεριφορές οι οποίες προσβάλλουν την πατρίδα και την παράταξη. Και σε αυτό δεν πρόκειται να βάλω νερό στο κρασί μου. Ξέρω πολύ καλά ότι υπάρχει μια κρίση αξιοπιστίας του ελληνικού λαού -και ιδιαίτερα των νεότερων γενεών – για την πολιτική. Θεωρούν ότι τα κόμματα είναι συλλήβδην πελατειακοί, ρουσφετολογικοί μηχανισμοί. Πως κάποιοι θέλουν πάντοτε να κάθονται σε μια καρέκλα. Θέλω με την παρουσία μου, με τη δουλειά μου, τη δημόσια συμπεριφορά μου, με τις επιλογές μου να αποδείξω ότι υπάρχει κι ένας άλλος δρόμος, ένα νέο πολιτικό ήθος» τόνισε ο κ. Ανδρουλάκης.
«Θεωρώ αδιανόητο τα κόμματα να έχουν διαδικτυακές συμμορίες αποδόμησης του πολιτικού αντιπάλου και διασποράς fake news. Το ένιωσα στο πετσί μου με την υπόθεση των υποκλοπών. Με αποκαλούσαν κάποιοι εκ της Νέας Δημοκρατίας “πράκτορα της Κίνας και της Τουρκίας” και μετά από μήνες βγήκε ο κ. Μητσοτάκης και είπε: “Δεν ήταν εθνικός κίνδυνος”. Δεν τα έλεγε, όμως, τότε, που τα παρακρατικά συστήματα του διαδικτύου που ελέγχονται από τη Νέα Δημοκρατία, προσέβαλλαν την πολιτική μου υπόσταση. Και από την άλλη, ο κ. Τσίπρας έλεγε: “είναι πιασμένος”, “θα τα βρει με τη Νέα Δημοκρατία γιατί τον κρατούν με τις υποκλοπές”. Και τελικά, απεδείχθη ότι εγώ με τον αγώνα μου δίνω μάχη απέναντι στη συντήρηση, ενώ ο ίδιος με την εκφορά του πολιτικού του λόγου και τη στρατηγική του, ήταν “χρυσός” χορηγός της Νέας Δημοκρατίας» κατέληξε .
