Παιδί προσφυγικής οικογένειας από το Ιράν ο Κούρος Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί, ο δεύτερος σε βαθμολογία στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις μαθητής της θετικής κατεύθυνσης του Πρότυπου Λυκείου Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Όπως λέει και το δείχνει κιόλας «πετάει από τη χαρά του». Ο 19χρονος Κούρος Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί, παιδί μιας προσφυγικής οικογένειας από το Ιράν που βγήκε στην ακτή της Λέσβου με μια από τις βάρκες με τις οποίες περνάνε οι αλλοδαποί στο νησί, αυτός ο πρόσφυγας με 18,25 είναι ο δεύτερος σε βαθμολογία στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις μαθητής της θετικής κατεύθυνσης του Πρότυπου Λυκείου Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Έγραψε 20 στα Μαθηματικά και στην Φυσική, 19,5 στη Χημεία και 13,5 στην έκθεση. «Έ λογικό είναι λέει γελώντας» αφού τρία χρόνια πριν δεν ήξερε ούτε μια ελληνική λέξη! Πλέον όπως λέει θέλει να σπουδάσει στη Θεσσαλονίκη, στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.
Η οικογένεια του έφυγε από το Ιράν όπου ο πατέρας του ήταν ενάντια εκεί στο θεοκρατικό καθεστώς. Από μια ακτή της Τουρκίας ένα βράδυ «στις 15 Αυγούστου του 2019» πέρασαν στη Λέσβο, οι γονείς του και ο κατά τέσσερα χρόνια μικρότερος αδελφός του, μαθητής φέτος της Γ΄ Γυμνασίου. Η πορεία για κάθε πρόσφυγα των τελευταίων χρόνων γνωστή. Πρώτα στο ΚΥΤ και στον καταυλισμό, τη «ζούγκλα» της Μόριας. Από εκεί στο δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ.
Όταν αυτός ο καταυλισμό έκλεισε μεταφέρθηκαν στον καταυλισμό του ΚΥΤ του Καρά Τεπέ. Τους τελευταίους μήνες «που πήραμε χαρτιά νοικιάσαμε σπίτι και ζούμε εδώ κανονικά» λέει. Οι γονείς του εργάζονται σαν μεταφραστές σε μια ΜΚΟ κι αυτός…. «Διάβαζα». Όπως τονίζει «Με τη βοήθεια των καθηγητών μου τα κατάφερα».
Με τη βοήθεια των καθηγητών του τα κατάφερε και στην γνώση της Ελληνικής γλώσσας. «Έμαθα ελληνικά λέει σε τρία χρόνια γιατί ζούσα σε ένα περιβάλλον που μιλούσαν Ελληνικά. Όλοι οι πρόσφυγες μπορούμε να μάθουμε Ελληνικά και να ενταχθούμε στις τοπικές κοινωνίες. Φτάνει να μας δοθεί η ευκαιρία» τονίζει.
Φορά μια άσπρη μπλούζα με το Πυθαγόρειο θεώρημα. «Την αγόρασα από την Αθήνα και είπα να τη βάλω σήμερα για τον καθηγητή μου στα Μαθηματικά, τον κ. Κουτσκουδή, που με βοήθησε τόσο πολύ» καταλήγει.
