Σοκάρει καταγγελία εργαζομένου της ΣΤΑΣΥ: «Αν γίνει σεισμός, πυρκαγιά ή οτιδήποτε, δεν θα μείνει κανείς ζωντανός. Αυτό που έγινε στα Τέμπη θα ωχριά μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση!»

Στο φως έχουν έρθει τον τελευταίο καιρό καταγγελίες εργαζομένων που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για θέματα ασφάλειας, όπως η ανακοίνωση εργαζομένων της ΣΤΑΣΥ, στις 20/12/2022, που έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για «τεράστια έλλειψη προσωπικού και δη σε κρίσιμες ειδικότητες όπως αυτή του ηλεκτροδηγού, του σταθμάρχη, του τεχνίτη, κατάσταση στις αποθήκες απελπιστική (μέχρι και “εκπτώσεις” στις προδιαγραφές ενός ανταλλακτικού γίνονται μια και τα ράφια της είναι άδεια), κατάσταση του τροχαίου υλικού απογοητευτική, ειδικά των παλαιότερων συρμών του ΗΣΑΠ, (…) έλλειψη ασφάλειας προσωπικού και επιβατικού κοινού».

Είχε προηγηθεί η νύχτα της 17ης Νοεμβρίου 2022 με το τεχνικό πρόβλημα στη σηματοδότηση στη Γραμμή 3 του μετρό που υποχρέωσε τους επιβάτες να αποβιβαστούν στον σταθμό «Μανιάτικα» και να περιμένουν στην αποβάθρα, σύμφωνα με μαρτυρίες, περί τα 45 λεπτά – ενώ κάποια στιγμή άρχισε να ηχεί και ο συναγερμός – έως ότου εμφανιστεί ο σταθμάρχης για να τους ενημερώσει ότι ήταν ο μοναδικός υπάλληλος στον σταθμό, με τη ΣΤΑΣΥ τότε, σε ανακοίνωσή της, να αναφέρει πως «απορρίπτει τις αιτιάσεις που διατυπώνονται περί επιχειρησιακών κενών λειτουργίας και ελλιπούς στελέχωσης των σταθμών με προσωπικό».

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Γουρτή, μέλος Επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας Εργαζομένων της ΣΤΑΣΥ και οδηγό συρμών εδώ και 20 χρόνια, «κάθε σταθμός χρειάζεται τουλάχιστον δύο άτομα, νύχτα – μέρα». Αναφορικά με τις καταγγελίες για έλλειψη προσωπικού, ο ίδιος σημειώνει: «Αυτή τη στιγμή, η ΣΤΑΣΥ έχει 850 κενές θέσεις εργασίας που σύντομα θα γίνουν 1.000. Υπάρχει υπερεντατικοποίηση εργασίας. Οδηγοί και σταθμάρχες δουλεύουν περίπου 30 μέρες τον μήνα αντί για 18, ακατάπαυστα, σε κυλιόμενες βάρδιες και αυτό συσσωρεύεται». Οσον αφορά το κομμάτι των συντηρήσεων, ο Γουρτής εξηγεί: «Δεν γίνεται συντήρηση ούτε καν στους συρμούς, κυρίως της Γραμμής 1, αλλά και στο μετρό, ενώ πρέπει να γίνεται προληπτικά κάθε κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα. Χαλάει κάτι, “μένει” και τότε ξεκινάμε να δούμε τι έχει. Και επειδή δεν υπάρχουν ανταλλακτικά, ξηλώνουμε από ένα άλλο τρένο. Εχουμε καταγγελίες από εργαζομένους ότι βάζουν ανταλλακτικά imitation. Ενα ζήτημα που είχε τεθεί κάποτε ήταν ότι τα τακάκια των φρένων δεν ήταν τα εγκεκριμένα και αυτό ξέρετε τι σημαίνει; Τριακόσιοι τόνοι του τρένου με 70 χιλιόμετρα – απλά δεν σταματάει».

Οπως υποστηρίζει ο ίδιος: «Μέσα στο τούνελ δεν υπάρχουν πινακίδες εξόδου κινδύνου. Αν γίνει σεισμός, πυρκαγιά ή οτιδήποτε, δεν θα μείνει κανείς ζωντανός. Κάθε τρένο, γεμάτο, έχει 1.200 άτομα. Αν βρεθούν 3 τρένα, μιλάμε για 5.000 κόσμο. Καταλαβαίνετε την τάξη μεγέθους. Αυτό που έγινε στα Τέμπη θα ωχριά μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση. Οι επιβάτες θα ποδοπατηθούν μέσα σε έναν σωλήνα σκοτεινό, δεν θα ξέρουν πού να πάνε. Επίσης, το προσωπικό δεν έχει επανεκπαιδευθεί. Στα 20 χρόνια που είμαι εγώ, μόνο μία φορά μας έχουν δείξει τις εξόδους κινδύνου. Μια άσκηση με την Πυροσβεστική δεν έχουμε κάνει. Αν γίνει κάτι, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Ως Επιτροπή, έχουμε εντοπίσει μέσα στο τούνελ ότι υπάρχουν πολλές έξοδοι κινδύνου που είναι μπλοκαρισμένες είτε από γλάστρες, τραπεζάκια, είτε έχουμε αναφορές ακόμα και ότι έχει μπει λουκέτο για να μην μπαίνουν μέσα γκραφιτάδες. Εμείς, το προσωπικό, έχουμε σώσει πολλές καταστάσεις από την τυπικότητά μας οι οποίες δεν ακούστηκαν προς τα έξω».