Το εργασιακό νομοσχέδιο που θα αλλάξει ριζικά το τοπίο στην αγορά εργασίας βρίσκεται προ των πυλών, καθώς από ώρα σε ώρα η πλειονότητα του εργατικού κόσμου θα γνωρίζει τις αλλαγές που επίκεινται μετά τη ψήφιση του.
Η πολιτική κόντρα έχει ήδη αρχίσει εδώ και αρκετές εβδομάδες, με την αντιπολίτευση να κάνει λόγο για νομοσχέδιο-οδοστρωτήρα που ισοπεδώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων. Το σχέδιο νόμου δημιουργεί νέα δεδομένα για ωράρια, άδειες, μισθούς και υπερωρίες για περίπου 2 εκατομμύρια εργαζομένων και το enikonomia.gr παρουσιάζει τις πιο κρίσιμες διατάξεις.
Οι πιο «καυτές» διατάξεις που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο, για το οποίο θα μιλήσει σήμερα ο υπουργός Εργασίας, Κωστής Χατζηδάκης, αφορούν στο ευέλικτο οκτάωρο, για το οποίο έχει ξεσπάσει σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα σε Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, την αύξηση των υπερωριών, την κυριακάτικη εργασία, αλλά και την ψηφιακή κάρτα εργασίας.
Το 8ωρο
Το μεγαλύτερο «αγκάθι», που έχει δημιουργήσει προστριβές ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι το ευέλικτο 8ωρο. Η «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας υπάρχει ως δυνατότητα και σήμερα, είναι όμως προαιρετική και δύναται να εφαρμοστεί μόνο εφόσον υπάρχει συμφωνία με συλλογική σύμβαση εργοδοτών και εργαζομένων. Πάνω στο υπάρχον πλαίσιο όσοι απασχολούνται με 8ωρο έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν 2 ώρες επιπλέον την ημέρα, με ανάλογη μείωση του ωραρίου ή επιπλέον άδειες κατά τις περιόδους μειωμένης απασχόλησης. Με το νέο καθεστώς που προβλέπεται στο νομοσχέδιο, σύμφωνα με τα όσα έχει δώσει στη δημοσιότητα το υπουργείο Εργασίας, η διευθέτηση θα μπορεί πλέον να ισχύσει και σε επιχειρήσεις όπου δεν υπάρχουν καθόλου συνδικάτα ή αν το θέλει ο ίδιος ο εργαζόμενος κατόπιν αιτήματος του.
Η ψηφιακή κάρτα εργασίας
Εξίσου σημαντική είναι και η διάταξη για την ψηφιακή κάρτα εργασίας, μέσω της οποίας εξασφαλίζεται ότι οι ελεγκτικές αρχές θα έχουν σαφή εικόνα για τα ακριβή ωράρια των εργαζομένων. Το νέο θεσμικό πλαίσιο προβλέπει ότι οι επιχειρήσεις και οι εργοδότες του ιδιωτικού τομέα θα είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν και να λειτουργούν ηλεκτρονικό σύστημα μέτρησης του χρόνου εργασίας των εργαζομένων τους. Μάλιστα, το σύστημα αυτό θα είναι άμεσα συνδεδεμένο και διαλειτουργικό, σε πραγματικό χρόνο, με το αναβαθμισμένο πληροφοριακό σύστημα του υπουργείου Εργασίας το ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ, ενώ οι ψηφιακές κάρτες εργασίες θα λειτουργούν ως «δεξαμενή» πληροφοριών για τους «ράμπο» του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας.
Οι υπερωρίες και η κυριακάτικη εργασία
Στα «καυτά» μέτωπα εντάσσονται ακόμη η αύξηση των υπερωριών, καθώς και η κυριακάτικη εργασία. Στο νομοσχέδιο θα υπάρχει διάταξη με την οποία προβλέπεται αύξηση των επιτρεπόμενων υπερωριών από τις 96 ώρες που είναι σήμερα στη βιομηχανία και τις 120 ώρες στους υπόλοιπους κλάδους, στις 150 ώρες το μέγιστο, που είναι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος. Σε ό,τι αφορά την κυριακάτικη εργασία από το υπουργείο Εργασίας αναφέρουν ότι η Ελλάδα, ευθυγραμμιζόμενη με πρακτικές που εφαρμόζονται στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, προσθέτει στις εξαιρέσεις που ήδη ισχύουν στον γενικό κανόνα και καθιστούν εφικτή την εξυπηρέτηση των καταναλωτών σε εστιατόρια, καφέ και άλλες υπηρεσίες εστίασης -και όχι μόνο- τις Κυριακές και ορισμένους επιπρόσθετους κλάδους, όπως οι αποθήκες, τα logistics, τα κέντρα δεδομένων, αλλά και τις εξωσχολικές δράσεις, τη μηχανογράφηση, τις εξετάσεις έκδοσης διπλωμάτων. Η εργασία την Κυριακή αμείβεται με προσαύξηση 75%, ενώ παρέχεται δικαίωμα να δοθεί αναπληρωματική ημέρα ανάπαυσης την αμέσως επόμενη εβδομάδα.
Οι άλλες διατάξεις
Το νομοσχέδιο φέρνει, μεταξύ άλλων, εξίσωση της αποζημίωσης απόλυσης μεταξύ εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων, αυστηρό πλαίσιο για την εφαρμογή της εξ αποστάσεως εργασίας, άδεια πατρότητας 14 ημερών μετ’ αποδοχών και ενίσχυση της γονικής άδειας, καθώς θα είναι πλέον επιδοτούμενη για δύο μήνες από τον ΟΑΕΔ και για τους δύο γονείς, αντιμετωπίζοντας έτσι και ένα αντικίνητρο για την πρόσληψη γυναικών στην εργασία. Τέλος, στο σχέδιο νόμου περιλαμβάνεται ειδική διάταξη σχετικά με τον συνδικαλιστικό νόμο, ενώ διαμορφώνεται ένα νέο τοπίο στις απολύσεις, καθώς διευρύνεται ο κατάλογος σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους απαγορεύεται πλήρως να γίνει μια απόλυση.
