Στο Πρόγραμμα Πρώιμης Παρέμβασης, ύψους 35 εκατ. ευρώ, από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αναφέρθηκε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, κατά την ομιλία της στην εκδήλωση που διοργάνωσε σήμερα η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκαταστάσεως Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ).
Η κ. Μιχαηλίδου, αφού εξήρε το έργο της ΕΛΕΠΑΠ, έκανε εκτενή αναφορά στο νέο πρόγραμμα του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, το οποίο στοχεύει να εξασφαλίσει την ποιοτική παροχή υπηρεσιών πρώιμης παρέμβασης σε 2.500 παιδιά ηλικίας 0-6 ετών που παρουσιάζουν ή έχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης αναπτυξιακών διαταραχών. Το πρόγραμμα αφορά ασφαλισμένα ή ανασφάλιστα παιδιά με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, νοητική αναπηρία, γενετικά σύνδρομα, προβλήματα όρασης ή ακοής, διαταραχές λόγου ή κινητικές δυσκολίες.
Όπως σημείωσε η υπουργός, «μέσω του προγράμματος, οι οικογένειες των παιδιών αυτών θα λαμβάνουν voucher ύψους έως 800 ευρώ το μήνα για υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης από διαπιστευμένους παρόχους. Παράλληλα, διασφαλίζουμε ότι οι πάροχοι θα εκπαιδευτούν ειδικά για να ανταποκριθούν στο οικογενειοκεντρικό μοντέλο παρέμβασης».
Η υπουργός τόνισε ότι η καινοτομία του προγράμματος έγκειται ακριβώς σε αυτή τη μεθοδολογία: «Δεν παρέχονται μόνο υποστηρικτικές υπηρεσίες στο παιδί, αλλά ενδυναμώνεται και η οικογένεια. Οι γονείς συμμετέχουν ενεργά, γίνονται συμμέτοχοι της θεραπευτικής διαδικασίας και εντάσσουν την παρέμβαση στην καθημερινότητα του παιδιού. Δημιουργείται μια ισχυρή σχέση μεταξύ θεραπευτή, παιδιού και γονέων, που έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει ουσιαστικά την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης».
Σκοπός του προγράμματος, όπως χαρακτηριστικά είπε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, είναι «η ενίσχυση των δυνατοτήτων του παιδιού, η ενδυνάμωση της οικογένειας και η προώθηση της γενικής οικογενειακής ευημερίας και της κοινωνικής ένταξης».
Με συγκίνηση και παραδείγματα πραγματικών μαρτυριών, η υπουργός αναφέρθηκε στα οφέλη της πρώιμης παρέμβασης: «Όταν βλέπουμε ένα παιδί να περπατά εκεί που δεν μπορούσε να κρατήσει το κεφάλι του όρθιο ή να απλώνει το χέρι του με χαμόγελο εκεί που δεν υπήρχε καμία επικοινωνία, τότε εύλογα μιλάμε για ένα θαύμα. Και όμως, η πρώιμη παρέμβαση δεν είναι θαύμα. Είναι επιστήμη, αφοσίωση και συντονισμένη δουλειά στον σωστό χρόνο, με τους σωστούς ανθρώπους».
Η κ. Μιχαηλίδου υπογράμμισε την ανάγκη να καλύψει η Πολιτεία αυτή την κρίσιμη ανάγκη, δηλώνοντας: «Η πρώιμη παρέμβαση δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρέωση μας να εξασφαλίσουμε ότι κάθε παιδί -ανεξαρτήτως τόπου, συνθηκών ή αφετηρίας- θα φτάσει όσο πιο μακριά μπορεί. Από εμάς εξαρτάται να κάνουμε την επιστημονικά τεκμηριωμένη παρέμβαση πράξη. Από τους παρόχους ζητάμε επαγγελματισμό και ενσυναίσθηση, από τους γονείς να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα».
Κλείνοντας την ομιλία της, η Δόμνα Μιχαηλίδου τόνισε ότι το πρόγραμμα της Πρώιμης Παρέμβασης δεν είναι απλώς μια κοινωνική παροχή, αλλά ένα θεμέλιο για μια πιο συμπεριληπτική και ανθρώπινη κοινωνία: «Χτίζουμε το μέλλον μαζί -Πολιτεία, επιστήμονες, γονείς και φορείς όπως η ΕΛΕΠΑΠ. Βάζουμε τα θεμέλια για μια κοινωνία δίκαιη, συμπεριληπτική, πιο κοντά στον άνθρωπο».
