Για το σύστημα κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα, τις πολιτικές, τις παρεμβάσεις και τις προκλήσεις μίλησε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου στην ομιλία της στην ημερίδα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ) με θέμα «Παιδική κακοποίηση. Από την αναγνώριση στην προστασία».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην έγκαιρη παρέμβαση και την προστασία, μέσα από την αναγνώριση των ενδείξεων κακοποίησης, αλλά και στην αντιμετώπιση σύγχρονων μορφών βίας, όπως ο εκφοβισμός σε όλες τις μορφές του. Επίσης ανέδειξε την ανάγκη προστασίας ολόκληρης της σχολικής κοινότητας και τη σημασία της συνεργασίας των αρμόδιων υπηρεσιών και φορέων.
Όπως τόνισε η κυρία Μιχαηλίδου η ευθύνη όλων αρχίζει πριν από την καταγγελία, αρχίζει από την πρόληψη, από τη στήριξη της οικογένειας και από την παρουσία ενηλίκων ικανών να προσέξουν μια αλλαγή στη συμπεριφορά, μια απουσία, έναν φόβο που επιμένει.
Στάθηκε ιδιαίτερα στη διαχείριση ενός περιστατικού από την αλλαγή στη συμπεριφορά ενός παιδιού που μπορεί να εντοπίσει, για παράδειγμα, ένας εκπαιδευτικός και στη σημασία οι όποιες πληροφορίες να φτάσουν στις αρμόδιες Αρχές ώστε να υπάρξει η δέουσα κινητοποίηση.
Όπως σημείωσε αυτή δεν είναι μια απλή διαδικασία: «κάθε απόφαση για την επόμενη μέρα ενός παιδιού απαιτεί κρίση, συνεργασία και διαθέσιμες υπηρεσίες».
Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας στην ομιλία της έδωσε έμφαση στην αποϊδρυματοποίηση, λέγοντας ότι το 2019 δεν είχαμε καμία εικόνα «για το πόσα παιδιά διαβιούν σε ιδρύματα» και «καμία αποτύπωση της οικογενειακής κατάστασης».
Στο σημείο αυτό τόνισε ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ, όταν ήταν στο Υπουργείο Εργασίας και επισκεπτόμενη μία δομή τής γνώρισαν την Αννούλα, που ήταν φοιτήτρια και ζούσε στο ίδρυμα από 2 ετών. Και «όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι τα 23 της δεν βρέθηκε μία οικογένεια;», διερωτήθηκε.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε οι εκτιμήσεις για το 2019 μιλούσαν για περίπου 2.200 παιδιά σε ιδρύματα, ενώ τώρα σε μονάδες παιδικής προστασίας φιλοξενούνται περίπου 1.017 ανήλικοι.
Όπως είπε για εφήβους και νέους άνω των 15 ετών που χρειάζονται προετοιμασία για την ανεξάρτητη ζωή, αναπτύχθηκαν οι Μονάδες Ημιαυτόνομης Διαβίωσης και περίπου 200 άτομα έχουν ενταχθεί σε αυτές.
Στο σημείο αυτό απηύθυνε έκκληση στους πολίτες να ενημερώνονται και να συμβάλλουν στο θεσμό της αναδοχής και ιδιαίτερα για τα μεγαλύτερα παιδιά και ΑμεΑ.
Σημείωσε ότι το ΕΚΚΑ «είναι ο πυρήνας της παιδικής προστασίας», υπογραμμίζοντας ότι η εμπειρία όλων των εμπλεκομένων υπηρεσιών είναι απαραίτητη και πως με τη συνεργασία τους προέκυψε η πρόοδος που έχει καταγραφεί.
Aφού έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη η κυρία Μιχαηλίδου τόνισε πως «το παιδί που δεν μιλά χρειάζεται κάποιον να προσέξει. Το παιδί που ζει με τον φόβο χρειάζεται έναν ασφαλή τρόπο να ακουστεί. Και το παιδί που απομακρύνεται από το σπίτι του χρειάζεται, από την πρώτη ημέρα, φροντίδα με διάρκεια και προοπτική».
