«Η ανοσία μας δείχνει να κρατάει καλά και να μας φυλάει αποτελεσματικά από βαριά νοσηλεία σε προσωπικό επίπεδο», σημειώνει ο δρ Μοριακής Βιολογίας και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Οντάριο, Γιάννης Πρασσάς, ο οποίος επισημαίνει ότι «όσοι είναι πλήρως εμβολιασμένοι δείχνουν να περνάνε τις επιμολύνσεις σπίτια τους και σχετικά ελαφριά».
Η ανάρτηση Πρασσά:
«Αισίως στην τετάρτη εβδομάδα της όμικρον καταιγίδας στο (Ο)-νταριο (ίσως να προσεγγίζουμε κορύφωση κρουσμάτων την άλλη βδομάδα) και ενώ οι νοσηλείες έχουν αρχίσει ήδη να ανεβαίνουν *για την ώρα* είναι σχεδόν αποκλειστικά από τους ανεμβολίαστους (επισυναπτόμενο γράφημα- πορτοκαλί γραμμή αριστερά).
Το που θα φτάσει το ύψος νοσηλειών δεν το ξέρουμε ακόμη (περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει όταν περάσει μαζικά ο ιός από τους δραστήριους νέους στους γονείς/παππούδες τους) αλλά υπάρχει σίγουρα μεγαλύτερη αισιοδοξία βάσει των όσων βλέπουμε εδώ (οι ΜΕΘ για την ώρα εδώ δεν δέχονται πίεση- δεξιά γράφημα).
Συγκρατημένη αισιοδοξία ότι σίγουρα αποφύγαμε τα χειρότερα σενάρια (δηλ. το όμικρον να ήταν πιο παθογόνο ή εκτός από τα αντισώματα, η νέα παραλλαγή να αμφισβητούσε σημαντικά και την Κυτταρική μας ανοσία που μας προστατεύει κυρίως από βαριά νοσηση).
Ευτυχώς τίποτα από αυτά δεν φαίνεται να ισχύει.
Η ανοσία μας δείχνει να κρατάει καλά και να μας φυλάει αποτελεσματικά από βαριά νοσηλεία σε προσωπικό επίπεδο. Όσοι είναι πλήρως εμβολιασμένοι (δηλ νεότεροι με 2 δόσεις – ή μεγαλύτεροι με τρεις δόσεις) δείχνουν να περνάνε τις επιμολύνσεις σπίτια τους και σχετικά ελαφριά.
Οι ανεμβολίαστοι (που δεν έχουν νοσήσει προηγούμενα) παραμένουν σε μεγάλο ρίσκο για νοσηλεία. Για αυτούς ο ιός παραμένει μια πολύ σημαντική απειλή και θα είναι τραγικό λάθος να το ερμηνεύσουν ότι ξαφνικά έγινε ο ιος και για αυτούς πολύ ασθενέστερος.
Ακόμη και αν επαληθευτούν οι *ενδείξεις* ότι το νέο στέλεχος έγινε εγγενώς κατιτίς λιγότερο παθογόνο (πχ να δίνει σε μέσο ορο 30-40% λιγότερες νοσηλείες σε σχέση με το δέλτα) πάλι για τους ανοσιακα παρθένους οργανισμούς (ειδικά μεγάλης ηλικίας) θα αποτελεί σημαντικότατο ρίσκο.
Να θυμηθούμε ότι το δέλτα ήταν 100% (δηλ. δυο φορές) πιο παθογόνο από το αρχικό στέλεχος. Άρα ακόμη και ΑΝ χάσει κάτι σε virulence πιθανότατα θα εξακολουθεί να είναι πιο επικίνδυνο από τα προηγούμενα στελέχη που χτύπησαν πολλούς ανεμβολίαστους ηλικιωμένους.
Το τι σημαίνουν όλα αυτά για την μεγαλύτερη εικόνα είναι νωρίς να τα πούμε. Για την ώρα κάθε χώρα πρέπει να ετοιμαστεί όσο καλύτερα για να αντέξει στην πίεση που φέρνει το υψηλότατο κύμα μολύνσεων της όμικρον.
Κάποιες περιοχές που δεν έχουν σημαντικά κενά ανεμβολίαστων και που τα νοσοκομεία τους είναι άδεια (π.χ. το Οντάριο) μπορούν να είναι μάλλον πιο αισιόδοξες σχετικά με ενδεχόμενο κίνδυνο συστημικής κατάρρευσης στην επόμενη φάση (αν και η λογιστική διαχείριση ενός τσουνάμιου μολύνσεων από μόνη της είναι ικανή να προκαλέσει σημαντική αποσταθεροποίηση).
Για χώρες όπως η δική μας που τα νοσοκομεία είναι γεμάτα και τα κενά ανεμβολίαστων (και αμόλυντων) είναι μεγαλύτερα τότε ο σχετικός κίνδυνος παραμένει υψηλός.
Κρατάμε (για ακόμη λίγο) τις ασπίδες μας όρθιες και απομονώνουμε/προστατεύουμε για τις επόμενες μέρες όσους (κατά βάση ηλικιωμένους) παραμένουν ανοσιακα ευάλωτοι.
Τα αλλά θα τα δούμε όταν περάσει η μπόρα. Τα πρώιμα ενθαρρυντικά νέα ας μας γεμίσουν με αυτοπεποίθηση και κουράγιο για να μπούμε δυνατά στην επόμενη φάση και όχι σε εφησυχασμό.
Συνεχίζουμε.
