Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν: πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, δικαιότερο φορολογικό σύστημα, μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, παρέμβαση στα υπερκέρδη των ολιγοπωλιακών σχημάτων, ενίσχυση των ελέγχων απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, μείωση ή και πλήρης κατάργηση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά, πολιτικές για προσιτή στέγη και επαναφορά του καθεστώτος συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ κοινωνικών εταίρων.
Παράλληλα, κάλεσε την κυβέρνηση να αποσύρει το νέο εργασιακό νομοσχέδιο και πρότεινε τη διερεύνηση ενός μοντέλου μείωσης του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας από 40 σε 37,5 ώρες.
Ο κ. Παναγόπουλος τόνισε ότι «οι επόμενες ημέρες δεν σηματοδοτούν μόνο την έναρξη μιας νέας οικονομικής περιόδου, αλλά και μιας νέας φάσης κοινωνικών αγώνων». Πρόσθεσε δε ότι μέχρι τώρα έλεγε πως «δεν υπάρχει αντιπολίτευση, παρά μόνο η ακρίβεια», ενώ πλέον βλέπει ότι «δεν υπάρχει ούτε κυβέρνηση, παρά μόνο μια εξουσία που λειτουργεί με σκοπιμότητες, σε μια εποχή αντιφάσεων».
Σχολίασε πως από τη μία πλευρά η κυβέρνηση προβάλλει εικόνα ισχυρής ανάπτυξης, σταθερότητας, μεγάλων πρωτογενών πλεονασμάτων και εξωστρέφειας, ενώ από την άλλη η πραγματικότητα δείχνει: μισθούς που δεν καλύπτουν τις ανάγκες, λογαριασμούς που εξανεμίζουν το εισόδημα, ενοίκια που καταναλώνουν μέχρι και το μισό μισθό, αλλά και μια διάχυτη αίσθηση ανασφάλειας. «Αν αυτή είναι η ανάπτυξη, τότε αφορά τους λίγους, όχι την κοινωνία», είπε χαρακτηριστικά, κάνοντας λόγο για «Ελλάδα-βιτρίνα με καλούς δείκτες» και για τη «πραγματική Ελλάδα των χαμηλών μισθών, των εξαντλητικών ωραρίων, των εργατικών ατυχημάτων και της αβεβαιότητας».
Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ μίλησε ακόμη για το «παράδοξο του σημερινού ελληνικού οικονομικού μοντέλου», όπου οι θυσίες των εργαζομένων μετατρέπονται σε υπερκέρδη για λίγους, ενώ η υπερεργασία έχει γίνει κανόνας και η ανασφάλεια διογκώνεται. Υπογράμμισε ότι το 60% των εσόδων της γενικής κυβέρνησης προέρχεται από έμμεσους φόρους, γεγονός που σημαίνει πως «πλούσιοι και φτωχοί πληρώνουν τον ίδιο φόρο» —κάτι που χαρακτήρισε ως «ορισμό της αδικίας». Κλείνοντας, τόνισε την ανάγκη για μια νέα κοινωνική συμφωνία που θα βάλει τέλος στην απαξίωση της εργασίας και θα θέσει τις βάσεις για δίκαιη και κοινή ευημερία.
Ο γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, Νίκος Φωτόπουλος, επεσήμανε ότι ενώ ο πρωθυπουργός αναφέρεται σε αύξηση 28% του μέσου ετήσιου μισθού, αποκρύπτει ότι την ίδια στιγμή ο φόρος εισοδήματος αυξήθηκε κατά 118%. Έδωσε το παράδειγμα του κατώτατου μισθού: τον Απρίλιο, με το ποσό των 830 ευρώ, ο φόρος ήταν 137 ευρώ, ενώ μετά την αύξηση κατά 50 ευρώ, ο φόρος εκτοξεύτηκε στα 271 ευρώ, δηλαδή 133 ευρώ περισσότερα.
Ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Γιώργος Αργείτης, έθεσε το ζήτημα της ποιότητας της εργασίας. Όπως είπε, το πραγματικό διακύβευμα είναι «ποια κοινωνία θέλουμε»: μια κοινωνία εξαντλημένων εργαζομένων ή μια κοινωνία όπου η εργασία είναι μέσο δημιουργίας και αξιοπρέπειας. Υπογράμμισε ότι ο χρόνος εργασίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, αλλά αποτελεί ουσιαστικά «την ίδια μας τη ζωή».
Ο πρόεδρος του ΕΚΘ, Χάρης Κυπριανίδης, κάλεσε τα συνδικάτα να συμμετάσχουν δυναμικά στην κινητοποίηση στη ΔΕΘ.
Παρουσίαση δημοσκοπικής έρευνας (Metron Analysis για ΙΝΕ/ΓΣΕΕ)
Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα δημοσκόπησης της Metron Analysis για το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, η οποία διεξήχθη πανελλαδικά από 25 έως 30 Αυγούστου σε δείγμα 806 εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα, με τηλεφωνική και διαδικτυακή μεθοδολογία. Τα αποτελέσματα εστίασαν σε τέσσερις άξονες γύρω από το ωράριο εργασίας:
1ον. Ψηφιακή κάρτα εργασίας:
- Το 47% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι τη χρησιμοποιεί.
- Η χρήση είναι υψηλότερη στη μεταποίηση (63%) και στο εμπόριο (62%).
- Οι περισσότεροι θεωρούν τη χρήση εύκολη, αλλά 1 στους 10 έχει κάνει παρατυπία, συνήθως (62%) έπειτα από αίτημα του εργοδότη.
- Το 65% πιστεύει ότι η κάρτα τους προστατεύει σε σχέση με το ωράριο.
2ον. Ετήσια άδεια με αποδοχές:
- Ένας στους τρεις (33%) δυσκολεύτηκε να την εξασκήσει, ιδίως στον κλάδο υπηρεσιών (42%) και σε ηλικίες 50-64 (41%).
- Πολλοί τη λαμβάνουν τμηματικά, ενώ το 36% δεν κατάφερε να πάρει όλες τις μέρες που δικαιούται.
3ον. Υπερωρίες:
- Το 47% εργάζεται υπερωριακά.
- Το φαινόμενο εντονότερο σε μεγάλες επιχειρήσεις (63%) και σε ηλικίες 50-64 (54%).
- Σχεδόν οι μισοί δεν λαμβάνουν ούτε αμοιβή ούτε ρεπό.
- Αυτό αφορά ιδιαίτερα γυναίκες (50%), νέους 18-29 ετών (52%) και εργαζόμενους σε μεσαίες επιχειρήσεις (55%).
4ον. Ευελιξία και μείωση ωραρίου:
- Το 55% θα προτιμούσε λιγότερες μέρες εργασίας το χρόνο (με 37,5 ώρες/εβδομάδα).
- Το 45% θα προτιμούσε μικρότερη διάρκεια ημερήσιας εργασίας.
- Οι νεότεροι εμφανίζονται θετικοί στη 13ωρη εργασία με αντίστοιχη αύξηση αποδοχών, αλλά γενικά τα 2/3 των ερωτηθέντων αναγνωρίζουν ότι η υπερεργασία βλάπτει την ποιότητα ζωής, την υγεία, την οικογενειακή ζωή και τη γεννητικότητα.
- Το 81% θα προτιμούσε τετραήμερη εργασία με ίδιους μισθούς, ενώ μόνο το 17% όχι.
- Σχεδόν οι μισοί (49%) πιστεύουν ότι αυτό θα αύξανε την παραγωγικότητα, το 26% ότι θα τη μείωνε και το 20% ότι δεν θα είχε διαφορά.
Συμπεράσματα της έρευνας
Οι αναλυτές που παρουσίασαν τα στοιχεία (Στράτος Φαναράς, Γιάννης Μπαλαμπανίδης) τόνισαν ότι υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στην τήρηση θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά και σαφείς ενδείξεις ότι οι εργαζόμενοι είναι δεκτικοί σε νέες ρυθμίσεις που θα βελτιώσουν τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την παραγωγικότητά τους. Η προοπτική μείωσης του χρόνου εργασίας, είτε σε ώρες είτε σε ημέρες, συναντά ιδιαίτερα υψηλή αποδοχή, με οφέλη όχι μόνο σε προσωπικό αλλά και σε επαγγελματικό επίπεδο.
