Μέχρι τις 31 Μαρτίου 2026 θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί οι ημέρες κανονικής άδειας που αφορούν το 2025. Διαφορετικά, ο εργοδότης δεν γλιτώνει, οφείλει να καταβάλει τις αντίστοιχες αποδοχές προσαυξημένες κατά 100%, δηλαδή στο διπλάσιο.
Σύμφωνα με την ισχύουσα εργατική νομοθεσία, η ετήσια άδεια αναψυχής πρέπει να χορηγείται εντός του έτους στο οποίο αφορά. Κατ’ εξαίρεση, το υπόλοιπο μπορεί να μεταφερθεί και να δοθεί μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου του επόμενου έτους. Αυτό σημαίνει ότι για την άδεια του 2025 η «κόκκινη γραμμή» είναι η 31η Μαρτίου 2026.
Το υπουργείο Εργασίας αναμένεται να υπενθυμίσει εκ νέου την υποχρέωση αυτή προς τις επιχειρήσεις, καθώς η μη χορήγηση άδειας δεν είναι απλώς διοικητική αβλεψία αλλά κοστίζει ακριβά. Αν ο εργαζόμενος δεν λάβει τις ημέρες που δικαιούται έως την προθεσμία, τότε δικαιούται τις αποδοχές της άδειας στο διπλάσιο. Με απλά λόγια: κάθε ημέρα άδειας που «χάνεται» μετατρέπεται σε διπλή πληρωμή.
Από το 2026, το πλαίσιο αλλάζει με την εφαρμογή της λεγόμενης «σπαστής άδειας». Πρόκειται για ρύθμιση που επιτρέπει μεγαλύτερη ευελιξία στον τρόπο λήψης της ετήσιας άδειας, καθώς ο εργαζόμενος θα μπορεί –σε συνεννόηση με τον εργοδότη– να κατανέμει τις ημέρες του όπως επιθυμεί.
Η βασική προϋπόθεση είναι ότι κάθε τμήμα άδειας δεν μπορεί να είναι μικρότερο των πέντε ημερών. Έτσι, αντί για μία ενιαία περίοδο διακοπών, δίνεται η δυνατότητα «σπασίματος» σε περισσότερα κομμάτια μέσα στο έτος.
Η αλλαγή αυτή επιχειρεί να προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες της αγοράς εργασίας, όπου οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί και οι υποχρεώσεις συχνά δεν επιτρέπουν μακρά απουσία. Ωστόσο, η ευελιξία δεν αναιρεί την υποχρέωση χορήγησης της άδειας. Το δικαίωμα του εργαζομένου παραμένει ακέραιο και προστατευμένο.
Για τους εργαζόμενους το μήνυμα είναι σαφές: ελέγξτε το υπόλοιπο της άδειάς σας και προγραμματίστε έγκαιρα. Για τις επιχειρήσεις, επίσης σαφές: η μη συμμόρφωση δεν σημαίνει απλώς καθυστέρηση, αλλά οικονομική επιβάρυνση στο διπλάσιο.
