Ανάσα σε πάνω από 100.000 δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη επιχειρεί να δώσει η τροπολογία του Κυριάκου Πιερρακάκη που ψηφίστηκε χθες (24.6.2026) στο πλαίσιο του πολυνομοσχεδίου, με τη νέα ρύθμιση που αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού των τόκων και αναγνωρίζει αναδρομικά ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί επιπλέον.
Η πρωτοβουλία του Κυριάκου Πιερρακάκη ενέταξε τα δάνεια του νόμου Κατσέλη στο κέντρο του νέου πακέτου για το ιδιωτικό χρέος, παρουσιάζοντας την παρέμβαση όχι μόνο ως συμμόρφωση με την απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά και ως διεύρυνση της προστασίας για όσους έχουν ενεργές ρυθμίσεις.
Η ρύθμιση αφορά δανειολήπτες που παραμένουν σε ενεργές δικαστικές ρυθμίσεις του νόμου 3869/2010. Δηλαδή υποθέσεις που δεν έχουν περατωθεί και στις οποίες δεν έχουν πληρωθεί οι προϋποθέσεις για να κηρυχθεί ο οφειλέτης έκπτωτος. Για αυτές τις περιπτώσεις, ο τόκος δεν θα υπολογίζεται πλέον πάνω στο συνολικό κεφάλαιο της οφειλής, αλλά πάνω στη μηνιαία δόση που έχει ορίσει το δικαστήριο.
Το βασικό στοιχείο είναι ότι η εφαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου γίνεται καθολική. Όπως έχει αναφέρει ο υπουργός, η δικαστική απόφαση θα μπορούσε να αφορά μόνο εκείνον που προσφεύγει, ωστόσο η Πολιτεία αποδέχεται ότι ο ίδιος τρόπος υπολογισμού ισχύει για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις, χωρίς να χρειάζεται νέα δικαστική προσφυγή από κάθε δανειολήπτη.
Η βασική αλλαγή αφορά τον τρόπο υπολογισμού των τόκων, που πλέον εφαρμόζονται στη μηνιαία δόση και όχι στο συνολικό υπόλοιπο της οφειλής. Αυτό οδηγεί σε σημαντική μείωση της μηνιαίας επιβάρυνσης και περιορίζει δραστικά το συνολικό κόστος εξυπηρέτησης του δανείου.
Παράλληλα, για όσους έχουν ήδη καταβάλει υψηλότερα ποσά με το προηγούμενο καθεστώς, η νέα διάταξη προβλέπει ότι τα επιπλέον ποσά δεν επιστρέφονται σε μετρητά, αλλά αναγνωρίζονται ως αποπληρωμένο κεφάλαιο. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται το υπόλοιπο της οφειλής ή περιορίζεται ο αριθμός των δόσεων που απομένουν.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι δανειολήπτες μπορούν να ολοκληρώσουν νωρίτερα την αποπληρωμή τους ή να δουν αισθητή μείωση στις τελευταίες δόσεις, ενώ ταυτόχρονα περιορίζεται σημαντικά το συνολικό ποσό των τόκων που θα καταβάλουν.
Εκτός αναδρομικής εφαρμογής μένουν οι υποθέσεις που έχουν ήδη κλείσει, καθώς και οι περιπτώσεις στις οποίες έχουν πληρωθεί οι προϋποθέσεις για έκπτωση από τη ρύθμιση. Το υπουργείο αναφέρει ότι σε αυτές τις υποθέσεις είτε η οφειλή έχει αποπληρωθεί και η κύρια κατοικία έχει ήδη διασωθεί είτε έχουν παραχθεί νομικά αποτελέσματα λόγω μη καταβολής δόσεων.
Η διάταξη ξεχωρίζει επίσης τον νόμο Κατσέλη από τον εξωδικαστικό μηχανισμό και τον νόμο 4605/2019. Για αυτές τις ρυθμίσεις, η μηνιαία δόση εξακολουθεί να υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση πάνω στο συνολικό ποσό της ρυθμιζόμενης οφειλής, όπως προβλέπεται από το ισχύον πλαίσιο, τις κανονιστικές πράξεις και τις συμβάσεις ρύθμισης.
Το δυνητικό κόστος της παρέμβασης υπολογίζεται στα 700 εκατ. ευρώ. Από αυτά, τα 500 εκατ. ευρώ αφορούν την καθολική εφαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου για όλους όσοι έχουν ενεργές ρυθμίσεις. Το ποσό αυτό αφορά αμιγώς τον «ΗΡΑΚΛΗ», λόγω των τιτλοποιήσεων που έχουν γίνει μέσω του προγράμματος κρατικών εγγυήσεων.
Τα υπόλοιπα 200 εκατ. ευρώ συνδέονται με την αναδρομικότητα. Για αυτό το σκέλος, ο επιμερισμός θα αφορά σε μεγάλο βαθμό περίπου ισοκατανεμημένα τις τράπεζες και τον «ΗΡΑΚΛΗ». Τα υπερβάλλοντα ποσά που έχουν εισπράξει τα πιστωτικά ιδρύματα πριν από τη μεταφορά δανείων στον «Ηρακλή» αποδίδονται στον μηχανισμό.
Η ρύθμιση εντάσσεται στο ευρύτερο πακέτο παρεμβάσεων για το ιδιωτικό χρέος εντός του πολυνομοσχεδίου, στο οποίο περιλαμβάνονται επίσης οι 72 δόσεις, η αύξηση του ορίου στο ακατάσχετο και οι αλλαγές στον εξωδικαστικό μηχανισμό.
Στο οικονομικό επιτελείο εκτιμούν ότι η μείωση του ορίου υπαγωγής στον εξωδικαστικό από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ θα διευρύνει σημαντικά τη βάση των οφειλετών που μπορούν να αξιοποιήσουν το εργαλείο, ιδίως για μικρότερες οφειλές που μέχρι σήμερα έμεναν εκτός. Στόχος είναι να αυξηθεί ο αριθμός των επιτυχών ρυθμίσεων, να επιταχυνθεί η απομείωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών και να περιοριστεί η δημιουργία νέων «κόκκινων» δανείων.
Παράλληλα, προσδοκάται ότι η ενίσχυση του εξωδικαστικού θα λειτουργήσει συμπληρωματικά προς τις δικαστικές ρυθμίσεις, αποσυμφορώντας τα δικαστήρια και προσφέροντας ταχύτερες λύσεις σε νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η επιτάχυνση των ρυθμίσεων θεωρείται κρίσιμη για τη σταδιακή μείωση του ιδιωτικού χρέους, το οποίο παραμένει υψηλό ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρά τη βελτίωση των τελευταίων ετών.
