Την ώρα που το οικονομικό επιτελείο θριαμβολογεί για τα πρωτογενή πλεονάσματα και τους δείκτες ανάπτυξης, η πραγματική οικονομία βουλιάζει κάτω από ένα βουνό απλήρωτων λογαριασμών. Τα εφιαλτικά στοιχεία του ΙΟΒΕ και της CEPAL αποκαλύπτουν τη μεγάλη εικόνα: το ιδιωτικό χρέος αυξήθηκε κατά 22,1 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα σε μόλις 12 μήνες.
Πίσω από τις επίσημες διακηρύξεις για το εγχώριο «success story», τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις βιώνουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Η παρατεταμένη ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ, το υψηλό κόστος ενέργειας και η καθήλωση της αγοραστικής δύναμης δεν αφήνουν περιθώρια επιβίωσης, αναγκάζοντας εκατομμύρια πολίτες να αφήνουν πίσω τους απλήρωτες υποχρεώσεις.
Η «ακτινογραφία» της κατάρρευσης: Οι αριθμοί που τρομάζουν
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το συνολικό ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα εκτινάχθηκε στο πρώτο τρίμηνο του 2026 στα 420,9 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο εξωφρενικό 169% του ΑΕΠ της χώρας!
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, όμως, είναι η ποιότητα αυτού του χρέους:
Πάνω από τα μισά είναι «κόκκινα»: Τα 238,6 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το 56,7% του συνολικού ιδιωτικού χρέους, είναι ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν εξυπηρετούνται κανονικά.
Πού χρωστάμε τα περισσότερα: Το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στο ίδιο το Κράτος. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς Εφορία και Ασφαλιστικά Ταμεία αγγίζουν τα 166,3 δισ. ευρώ, σχεδόν το 70% των απλήρωτων χρεών.
«Φεσίματα» στην Εφορία: Τα χρέη προς τη Φορολογική Διοίκηση έφτασαν τα 114,5 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 3,7 δισ. σε έναν χρόνο.
Μαύρη τρύπα στον ΕΦΚΑ: Οι απλήρωτες εισφορές στον ΕΦΚΑ αυξήθηκαν κατά 2,1 δισ. ευρώ, φτάνοντας συνολικά τα 51,8 δισ. ευρώ.
Τα τραπεζικά δάνεια και ο εφιάλτης των servicers
Στο μέτωπο του τραπεζικού δανεισμού, το συνολικό χρέος σκαρφάλωσε στα 254,6 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 16,3 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.
Αν και μέρος της αύξησης οφείλεται στην πιστωτική επέκταση και τις νέες επενδύσεις, το «βουνό» των μη εξυπηρετούμενων δανείων παραμένει τεράστιο:
72,3 δισεκατομμύρια ευρώ παραμένουν ανεξόφλητα «κόκκινα» δάνεια.
Πάνω από 9 στα 10 ευρώ αυτών των δανείων, δηλαδή 66,4 δισ. ευρώ, έχουν περάσει πλέον στα χέρια των servicers (funds), αφήνοντας μόλις 6 δισ. ευρώ στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών.
Το παραμύθι των ρυθμίσεων και η σκληρή πραγματικότητα
Παρά τα κυβερνητικά αφηγήματα για την αποτελεσματικότητα των 72 δόσεων και του εξωδικαστικού μηχανισμού, η κυβερνητική πολιτική αποδεικνύεται ανίκανη να ανακόψει τη διόγκωση των οφειλών. Όταν περισσότερα από 1 στα 2 ευρώ του ιδιωτικού χρέους βρίσκονται σε καθυστέρηση, είναι σαφές ότι οι ρυθμίσεις απλώς αναβάλλουν το πρόβλημα αντί να το λύνουν.
Το ιδιωτικό χρέος των 420,9 δισ. ευρώ δεν είναι ένας απλός στατιστικός δείκτης. Είναι η θηλιά που πνίγει την κατανάλωση, φρενάρει τις επενδύσεις και κρατά εγκλωβισμένο ένα τεράστιο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας σε καθεστώς διαρκούς ομηρίας και διακανονισμών. Η ανάπτυξη στα χαρτιά δεν ταΐζει τις οικογένειες, όταν ο λογαριασμός της καθημερινότητας παραμένει ανοιχτός.
