Το ζήτημα της απαγόρευσης της χρήσης των social media για ανηλίκους κάτω των 15 ετών, κάτι το οποίο και η Ελλάδα φαίνεται ότι πρόκειται να εφαρμόσει κλήθηκε να σχολιάσει στην εκπομπή «Ναι, μεν Αλλά» τον Δημήτρη Τάκη, η παιδοψυχολόγος, Αλεξάνδρα Καππάτου.
Η κα Καππάτου δήλωσε αρχικά, “Γνωρίζουμε ότι τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες έχουν μια άμεση εξάρτηση από τα social και είναι ένα μέρος σημαντικό της ζωής τους. Ίσως και το πιο σημαντικό, θα σας έλεγα, γιατί είναι ένα σοβαρό μέσο της κοινωνικοποίησής τους, της επαφής τους με τον κόσμο, της έκφρασης, της δημιουργικότητάς τους, της επικοινωνίας, ακόμα και για τα παιδιά τα οποία είναι πιο εσωστρεφή, είναι κλεισμένα περισσότερο στο σπίτι, δεν έχουν παρέες. Αισθάνονται ότι κάπου ανήκουν, βρίσκουν παιδιά, αποκτούν κοινά ενδιαφέροντα και αυτό αποτελεί μέσον επικοινωνίας“.
Και συμπλήρωσε “Όμως, η άλλη πτυχή, την οποία τη βλέπουμε δυστυχώς μέσα στην καθημερινότητα και τη βλέπουν τα περισσότερα νοικοκυριά που έχουν παιδιά στην εφηβεία, είναι ότι υπάρχει μια ανεξέλεγκτη κατάχρηση των social εις βάρος των δραστηριοτήτων του παιδιού. Σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει ο φόβος του κυβερνοεκφοβισμού. Υπάρχουν μηνύματα αμφιλεγόμενα έως και επικίνδυνα. Πόσες φορές έχουμε γίνει μάρτυρες διαφόρων trends τα οποία πλασάρονται μέσω του TikTok; (…)”.
Παράλληλα, επισήμανε “Ο προμετωπιαίος φλοιός είναι ένα τμήμα του εγκεφάλου το οποίο έχει να κάνει με τη λήψη αποφάσεων και με την ωριμότητα την οποία μπορεί να έχουμε. Δυστυχώς, δεν ωριμάζει σε αυτές τις ηλικίες. Και επίσης υπάρχει και μια άλλη παράμετρος, που λέει ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη από τη γρήγορη ανταπόδοση. Αυτή η γρήγορη ανταπόδοση έρχεται μέσα από τα like, τα μηνύματα κτλ (…). Τα παιδιά, δεν μπορούν να έχουν την κριτική σκέψη. Αυτό είναι το θέμα. Άρα, λοιπόν τα μέτρα αυτά μπορούν να αποτελέσουν μια εξαιρετική αφορμή θα έλεγα (να μπορούμε σταδιακά, γιατί δεν μας είναι αρκετά αυτά), να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά με τη βοήθεια των γονιών και του σχολείου, να αποκτήσουν μια ψηφιακή παιδεία“.
Τέλος, υπογράμμισε “(…) Ο στόχος δεν είναι να καταλάβουν τα παιδιά ότι εμείς τα τιμωρούμε. Όχι. Είναι να καταλάβουν ότι είμαστε σύμμαχοι σε μια διαδικασία η οποία είναι οδυνηρή, γιατί περνάνε μηνύματα επικίνδυνα για τα ίδια, και ο στόχος μας είναι να τα βοηθήσουμε να μάθουν να αυτορυθμίζονται. Η διαδικασία της αυτορρύθμισης δεν είναι εύκολη“.
