Με «σημαίες και με ταμπούρλα» διαφημίζονται εδώ και χρόνια από την Πολιτεία τα προγράμματα επιχορήγησης νέων θέσεων εργασίας, που απευθύνονται στις επιχειρήσεις.
Αν πράγματι κάτι τέτοιο είναι προτεραιότητα της κεντρικής εξουσίας αφενός μεν για την εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων, αφετέρου δε για την αντιμετώπιση της ανεργίας, τότε είναι ξεκάθαρο ότι επιβάλλεται διαφορετική αντιμετώπιση σε ότι έχει να κάνει με την συνέπεια της υλοποίησης τους.
Τέτοια προγράμματα μπορούν υπό προϋποθέσεις να αποτελέσουν εφαλτήριο για κοινωνική αρμονία.
Να βοηθήσουν έμπρακτα στη μείωση της ανεργίας, αλλά και την επιχειρηματική επιτυχία η οποία πάντοτε τελεί σε ευθεία αναλογία με την βελτίωση της εικόνας της εθνικής οικονομίας.
Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική.
Οι πομπώδεις κυβερνητικές εξαγγελίες, και η παρότρυνση της Πολιτείας προς τις επιχειρήσεις για να συμμετάσχουν σε τέτοια προγράμματα προσλαμβάνοντας ανέργους, μένουν χωρίς αντίκρισμα.
Λόγια του αέρα ή στην προκειμένη περίπτωση …προκηρύξεις του αέρα.
Μνημεία αναξιοπιστίας, που αντί να ανακουφίζουν τις επιχειρήσεις – την ραχοκοκαλιά της οικονομικής ανάπτυξης – τις επιφορτίζουν με μεγαλύτερα προβλήματα σε ιδιαίτερα δύσκολες περιόδους.
Οι προσλήψεις ανέργων μέσω των συγκεκριμένων προγραμμάτων δεν συνοδεύονται από την έγκαιρη παράλληλη κάλυψη μέρος του μισθολογικού κόστους, στοιχείο που αποτελεί το γενεσιουργό αίτιο της ύπαρξης τους.
Η καθυστέρηση των πληρωμών τα τελευταία χρόνια έχει ξεπεράσει κάθε όριο, με συνέπεια στο ούτως ή άλλως αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον των εταιρειών, να προστίθεται ακόμα ένα πρόβλημα, καθώς στα ήδη τρεχούμενα, συνεχώς αυξημένα – αλλά και απρόοπτα εξαιτίας ειδικών συνθηκών – έξοδα, να προστίθενται νέα, αφού το μισθολογικό κόστος των επιδοτούμενων εργαζομένων καλύπτεται πλέον στο σύνολο τους από τις επιχειρήσεις, για όσο διάστημα απαιτείται για να ξεκλειδώσουν οι πληρωμές (αν ξεκλειδώσουν και ποτέ και δεν σκαλώσουν σε κάποια έγγραφα λόγω της γραφειοκρατίας αυτών των προγραμμάτων).
Η πληρωμή των προγραμμάτων γίνεται με ρυθμούς χελώνας και σε πολλές περιπτώσεις γίνεται με δύο ή και τρία χρόνια καθυστέρηση.
Το γεγονός αυτό, πέρα από την εύλογη δυσαρέσκεια που προκαλεί στις επιχειρήσεις, δημιουργεί κλίμα άπωσης και γενικότερης δυσπιστίας, για την αξιοπιστία και την υλοποίηση πλέον τέτοιων προγραμμάτων.
Το voucherergasia.gr επικοινώνησε με αρκετά Κ.Π.Α. σε όλη την Ελλάδα, που δικαιολόγησαν αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση εξαιτίας της υποστελέχωσης των αρμόδιων υπηρεσιών (για διάφορους λόγους αλλά και λόγω του Covid).
Λόγος οπωσδήποτε μη επαρκής, που δεν συνιστά ούτε στον ελάχιστο βαθμό επιχείρημα, για την απαράδεκτη εικόνα.
Ο αριθμός των ασχολούμενων υπαλλήλων, με τα προγράμματα επιχορήγησης ανέργων είναι – όπως μεταφέρεται – μικρός και η έλλειψη προσωπικού «τρενάρει» την ομαλή υλοποίηση τους, δημιουργώντας αυτήν την οικονομική ασυνέπεια της Πολιτείας προς τις επιχειρήσεις.
Η έλλειψη στελεχιακού δυναμικού είναι για μια ακόμα φορά «αγκάθι», – κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την καθυστέρηση πληρωμής των ωφελούμενων και των παρόχων στα Voucher – με την γενικότερη δυσκαμψία να διαψεύδει πανηγυρικά τα χρονοδιαγράμματα αποπληρωμής που αρχικά εξαγγέλλονται, αποθαρρύνοντας ουσιαστικά τις επιχειρήσεις από την μελλοντική συμμετοχή τους σε ανάλογα προγράμματα.
Το βέβαιο είναι ένα.
Αν πράγματι το πραγματικό πρόβλημα είναι η έλλειψη ατόμων για την επιτάχυνση των διαδικασιών, είναι πολύ «ταπεινό» και «ανάξιο» λόγου, για να «εξηγήσει» την κατάσταση.
Ιδιαίτερα δε για μια κυβέρνηση που υποτίθεται, νοιάζεται και για τις επιχειρήσεις…
